Anne Çocuk Bilgisi

Sağlık, Magazin ve Haber Portalı

Boşanmış Anne Babanın Çocuğu Olmak

Anne ile baba boşandığında çocuk bununla nasıl başa çıkar?

Ebeveynlerin Çocuğa yaklaşım nasıl olmalıdır?

Uzman Psikolojik Danışman ve Psikolog Yaprak Veziroğlu, boşanmış çiftlerin en çok merak ettiği konular hakkında bilgi verdi.

Boşanma öncesi

Çatışmalarda….

Çocukların kavgalarda ebeveynlerden birinin tarafını tutması asla teşvik edilmemelidir. Eğer çocuğun taraf tutması istenirse, çocuk ile diğer ebeveyn arasında yaşanacak soğukluk çocuğun suçluluk duymasına yol açarak onu olumsuz etkileyecektir

Çocuğun boşanma nedenini anlayabilmesi için…

Boşanma öncesinde anne ile baba arasında çocuklar tarafından gözlemlenen “çatışma” yaşanmış ya da yaşanmamış olabilir. Bazı ebeveynler hiç kavga etmediklerini, bu şekilde çocuklarını koruduklarını düşünüyorlar.

Oysa çocuklar mutlaka neden ve sonuç ilişkisini kurarlar. Eğer boşanma öncesinde hiçbir çatışmaya şahit olmadılarsa, anne ve babasının neden ayrıldığını anlayamazlar. Hatta okul öncesi yaştakiler gözle görülür bir problem yoksa sorunu kendilerinin yarattığını sanabiliyorlar.

Bunun tam aksi olan anne ile baba arasında tehdit, dayak, küfür, vb. içeren büyük kavgalar da çocuklar için şahit olunmaması gereken durumlardır. Çünkü çocuğun en güvende hissettiği yuvası çatırdamaktadır vede bu durum çocuğu korkutur.

Başına neler geleceğini bilememek çocuğun huzurunu tamamen kaçıracaktır. Dolayısıyla ne çok çatışmalı, ne de süt liman görünen evlilikler boşanmayla sonuçlandığında çocuklar için sonuç olumlu olmaktadır. Çocuklar anne ile baba arasında bir sorun olduğunu bildikleri zaman, ayrılma haberini daha anlayışla karşılayabilirler.

Boşanma haberi çocuğa ne zaman verilmelidir?

Anne ile baba, boşanmaya kesinlikle karar vermeden çocukla bu konuyu konuşmamalıdır.

Boşanma haberi çocuğa nasıl verilmelidir?

Anne ile babaları en çok zorlayan bu kötü haberin çocuğa verilme anıdır. Birlikte mi, yoksa anne veya baba tek başına mı bunu çocuğa söylemelidir? Kötü haberin iyi bir söylenme şekli maalesef ki yoktur. Bu sebeple çocuğu üzmeden bunu söylemenin bir formülünü aramak faydasızdır.

Yapmanız gereken şey suçun kendinde olmadığını anlamasını sağlamak, bundan sonra neler olacağını anlatarak onu bu sürece hazırlamaktır. Anne ile baba birlikte, detaya girmeden boşanmanın nedeni (cinsellikle ilgili bilgilerden, birini kötüleyen sözlerden kaçınarak), bundan sonra kimin nerede yaşayacağı, ne sıklıkla görüşüleceği anlatılmalıdır.

Çocuğun soru sormasına izin vermeli ve sorular onun anlayacağı şekilde cevaplanmalıdır. Çocuğun kaldıramayacağı şeyleri o gün ve o an söylemek gereksiz olacaktır. Üzerinde durulması gereken en önemli şey, anne ile baba boşansa bile, hala onun annesi ve babası olmaya devam ettiklerini, ayrı evlerde de yaşasalar bunun hiç değişmeyeceğini söylemektir.

Peki Çocuk ne yaşar…

Anne vede babası  boşanan çocuğun yaşayacağı en büyük ruhsal sorun, terk edilme korkusudur. Evden giden ebeveynin onu unutacağını, artık sevmeyeceğini sanacaktır. Bu da kendine güvenini zedeleyecektir. Kimisi anne ile babasını bu işi başaramamış olmakla suçlar, onları bir araya tekrar nasıl getirebileceğini düşünüp durur.

Çocuk için kötü bir olayı kabullenememe, “yas” sürecinin en doğal parçasıdır. Genellikle bir suçlu ararlar. Çoğunlukla evden gideni suçlarlar; veya kavgalarda kim daha agresifse onu suçlar çocuk. Özellikle okul öncesi yaştakiler suçluluk, 6 ile 8 yaştakiler üzüntü, 8 ile 9 yaşın üzerindekiler kızgınlık duyarlar. Yetişkinliğe yaklaşmış çocukların boşanmayı kabullenmesi çok daha kolay olur, çünkü neyin neden olduğunu daha iyi bilirler ve anlarlar.

Boşanma sonrası neler yaşanır

  • Her yaştaki çocuklar bir süre bebeksi davranışlar gösterebilirler, öfkeli olabilirler, veya hastaymış gibi davranabilirler. Böyle zamanlarda cezaya değil fazladan desteğe ihtiyaç duyacaktırlar.
  • Hayatınızda birçok şey değişecektir (daha az para, daha az ilgi, daha fazla sorumluluk, yeni okul, yeni ev, yeni arkadaşlar, gibi..). Bunları anlayabilmeleri vede kabul etmeleri için onlara şefkatle ama kararlı bir şekilde yaklaşmalısınız.
  • Ayrıldığınız eşinizden öç almak için çocuğunuzu görmeyi veya ona destek vermeyi reddetmeyin.
  • Eşinize ne kadar kızgın olursanız olun, onu çocuğunuza kötülememeye özellikle çalışın. Dünyanın en kötü annesi/babası da olsa, onun sahip olduğu tek anne/babadır. Bu da onu sevmesi için yeterlidir. Onu eleştirdiğinizde çocuğunuz sevdiği birini sevmemek zorunda kalacak, bu da onu çelişkiye sokup, suçluluk hissetmesine sebep olacaktır.
  • Düzenli bir ziyaret programının hazırlanması oldukça önemlidir. Çocuğun kendini terk edilmiş, sevilmeye layık olmayan biri gibi hissetmemesi için ayrı yaşadığı ebeveyninin onu ne zamanlar göreceğini bilmesi gerekiyor. Ancak o zaman kendini değerli hissedecektir.
  • Ayrı yaşayan ebeveyn, görüşme zamanlarında çocuğuyla birlikte zaman geçirmesi önemlidir. Bu vaktin sıklığından çok, kalitesi önemlidir. Nadiren bile görüşülse, çocuk “ben annem/babam için çok değerliyim” duygusunu yaşıyorsa problem olamayacaktır. Ancak çocuğunu aldığında onu bir yük gibi görüp, babaanne/anneanneye bırakıp, kendi hayatını yaşayan bir ebeveyn çocuğa bu duyguyu asla veremez.
  • Onunla her görüştüğünüzde özel şeyler yapmaya da gerek yoktur. Sıradan vakit de geçirseniz, önemli olan birlikte olmanızdır. Sürekli hediyeler alarak kendinizi affettirmeye de çalışmayın. Bu şekilde onu sadece doyumsuz yapacaksınız. Çocuğun her iki evde de normal, kurallı bir hayat yaşaması gerekir.
  • Kendinizi kötü hissediyorsanız, çocukla duygunuzu paylaşabilirsiniz. Ama bunu yaparken dozajını iyi ayarlamanız gerekir. “Çok kötüyüm, mahvoldum” gibi olumsuz şeyler yerine “bu günlerde kendimi kötü hissediyorum, ama üstesinden geleceğim” gibi geleceğe yönelik umutlu sözler kullanmalısınız.
  • Kardeşlerin birbirinden ayrılması çocuklar için ikinci bir yıkımdır aslında. Zaten aile parçalanmışken, bir de kardeşinden ayrılmak çocuk için zor olacaktır. Bu nedenle kardeşlerin ayrılmaması çok önerilir.

Boşanma sonrası çocuklarda görülebilecek psikolojik problemler olabilir…

Çocuklar bazen içinde bulundukları duruma içe kapanma veya öfke ile karşılık verir. Utandığı için arkadaşlarıyla görüşmeyen, evden çıkmayan çocuğunuz için mutlaka yardım almalısınız. Bazen de duygularını kontrol edemeyen çocuk basit şeylere sinirlenir, vurur, kırar, kendine ya da etrafına zarar verir.

Böyle zamanlarda öfkeye öfkeyle karşılık verilirse öfke kışkırtılır, kızgınlık anneye/babaya yönelecektir. Oysa çocuğun öfkesini boşaltması beklenir, ondan sonra konuşulursa, sakin bir ortamda sorunlar daha rahat çözülebilir. Çocuğu susturmak için verilecek ceza ise onu daha fazla içine kapatacaktır. Sonunda öfke kendine döner vede “ben kötü biriyim” duygusu gelişir.

Çocuğun duruma tepkisi normal sınırları aşarsa depresyon, kaygı bozuklukları, uyku sorunları, okul sorunları, davranış sorunları gibi ruhsal sıkıntılar ortaya çıkartacaktır. Bu durumda mutlaka bir çocuk ruh sağlığı uzmanından yardım almak gerekmektedir.

Ayrıca inceleyebilirsiniz….Boşanma ve Çocuğun Psikolojisi

Kaynak:http://www.milliyet.com.tr/pembenar